maandag 22 juni 2015

Bieten hier, bieten daar

Geen Nederlandse zanger kon zo droogkomisch verschrikkelijke zaken aan de orde stellen: een oude dame die haar zuster wil vergiftigen, een kostganger die jongedames om het leven brengt, een gezin dat door een roedel wolven wordt verslonden. Herinneringen bij het overlijden van Drs. P.


Als ik met het veer bij Berg aan de Maas of Kessel de Maas oversteek of de Linge bij Arkel, komt steevast het lied “Veerpont” van Drs. P. in mijn gedachten: “Heen en weer, heen en weer”. De overtocht van Veere naar Kamperland duurde indertijd zo lang, dat we onderweg een poging deden om heel het oeuvre van deze opmerkelijke zanger/dichter door te nemen – geen beginnen aan.

Wie kon zo amuseren met knolraap en lof, schorseneren en prei,   sla,   strokarton (“Ik heb het uit de allerbeste bron”), het ongemak van de baardmijt, de ergernissen vanwege een vreemde kostganger en natuurlijk met het drama van de tantes?

En het komt er helaas maar niet van om eens een keer persoonlijk te controleren hoe onbeschroomd ouderwets de inrichting, hoe dof de muren en hoe flets de gordijnen zijn in het voor menigeen zo dierbare cafeetje in Sneek. Immers, wie weet hoe dit etablissement van invloed is op mijn sociale verkeer.

Gelegenheidslied
Ter gelegenheid van het 40-jarig huwelijk van mijn ouders verhoogde ik samen met mijn broers de feestvreugde door het “Bietenlied” ten gehore te brengen. Ik schreef dit lied naar “Dodenrit” van Drs. P uit 1974, geïnspireerd door mijn jeugdherinneringen. Het biedt een inkijkje in het veenkoloniale akkerbouwbedrijf in de jaren 70 van de vorige eeuw. Onderdeel daarvan was het handmatig wieden van vele hectares suikerbieten. De dreiging die in het origineel uitgaat van de wolven wordt in mijn versie dan ook overgenomen door het onkruid.

Bietenlied

We rijden met de trekker op het versgeploegde land.
Hier worden nu de suikerbieten in de grond geplant.
Wij hopen op een voorjaar waarin het weinig waait.
Zodat de suikerbieten niet opnieuw hoeven gezaaid.

De vruchtbaarheid van dit perceel hebben wij goed getest.
Daarna hebben wij ‘t areaal met heel veel zorg bemest.
Het onkruid is bespoten met een bodemherbicid’.
En mocht er nog iets groeien, dan zien wij dat nog niet.

Het voorjaar is voor elke boer de mooiste tijd van ‘t jaar.
Het poten van de piepers, dat is een feest, nietwaar.
Ook ‘t zaaien van de gerst geeft ons bijzonder veel plezier.
Wie dat niet goed begrijpen kan, snapt van de boer geen zier.

Na veertien dagen wachten komt het zaaigoed in de rij.
Maar onkruid staat ertussen en dat maakt ons heus niet blij.
Wanneer wij dat gewoeker maar zo laten voortbegaan.
Dan zal er binnen korte tijd een groen tapijt ontstaan.

De strijd tegen het onkruid wordt nu stevig ingezet.
Vooral op kweek en krodde wordt bijzonder goed gelet.
Elke ochtend in de vroegte zijn wij op het land.
En houden goedgemutst de schoffel krachtig in de hand.

Na een paar uur wieden is het eind’lijk tijd voor schaft.
En in een steile slootswal kletsen wij nu heel wat af.
We drinken een kop koffie en we eten een plak koek.
Nu snel weer aan de slag, want daar zit een vieze hoek.

Het is nu bijna middag en we hebben reuze trek.
Wij hebben zin in rode kool met uitgebakken spek.
Wij lusten ook wel rode bieten of een bord met moes.
Dus werken wij nog even door, in een soort van roes.

Wij zitten nu te schransen bij moeder aan de dis.
Totdat de laatste dekschaal compleet verzwolgen is.
Ongeacht de tijd van ’t jaar wordt winterkost bereid.
Dus snel weer aan de arbeid, anders raken we ‘t niet kwijt.

Het onkruid is verdwenen en de bieten groeien door.
‘t Gewas dat vormt nu suikers, daar doen we ‘t immers voor.
Wij kunnen nu dan eindelijk eens aan het rooien gaan.
De oogst die is uitstekend, dus wij zijn zeer voldaan.

Wij mogen suiker wel waarderen om zijn smaaklijkheid.
Want heel veel lekkernijen, die zijn daarmee bereid.
Dus mensen, let nu op, als er geen suiker was geweest.
Dan waren wij hier nu niet op dit leuke bruiloftsfeest.

Bieten hier, bieten daar. Worden veel verbouwd dit jaar.
Bieten hier, bieten daar. Overal ligt hondehaar.
Bieten hier, bieten daar. In vele versies leverbaar.
Bieten hier, bieten daar. Een befaamde kunstenaar.
Bieten hier, bieten daar. Nietsvermoedend zit zij daar.
Bieten hier, bieten daar. Moeder, is de koffie klaar.
Bieten hier, bieten daar. Hulde aan het bruiloftspaar.
Bieten hier, bieten daar. Kijk, daar loopt een ooievaar.
Bieten hier, bieten daar. Een meststoffenhandelaar.
Bieten hier, bieten daar. Goed gevulde tarwe-aar.
Bieten hier, bieten daar… Leve onze Pa en Ma!

Op 13 juni 2015 overleed Heinz Polzer (1919-2015).